|
Ciąg dalszy...
Uporządkowanie. Wypracowanie własnej metody segregowania plików tłumaczonych i związanych z nimi dokumentów pomocniczych pomaga w zachowaniu porządku oraz umożliwia szybkie docieranie do potrzebnych dokumentów.
Umiejętność szybkiego pisania na klawiaturze. Podstawą warsztatu tłumacza jest komputer i edytor tekstów. W doskonaleniu szybkości i poprawności pisania pomocny jest dostępny na polskim rynku program Mistrz Klawiatury. Sprawny i doświadczony tłumacz potrafi pisać zupełnie bezwzrokowo.
Swoboda obsługi przynajmniej kilku programów biurowych. Edytor tekstów oraz arkusz kalkulacyjny stanowią podstawowy zestaw programów biurowych wykorzystywanych przez tłumaczy. Coraz częściej sięgają oni również do programów wspomagających proces tłumaczenia typu CAT.
Dogłębna wiedza z danej dziedziny, której przekład dotyczy. Wnikliwa znajomość tematyki tłumaczonych dokumentów jest niezbędna zwłaszcza w wypadku trudnych, specjalistycznych tekstów, do których należą m.in. dokumenty finansowo-prawne. Błędy merytoryczne wypaczające sens tłumaczonego dokumentu wynikają najczęściej z braku stosownej wiedzy.
Specjalizacja. Duża konkurencja na rynku tłumaczeń oraz rosnące wymagania klientów powodują konieczność określenia swojej specjalizacji. Wczesne skoncentrowanie się na jednej dziedzinie tłumaczeń pomaga w rozwijaniu umiejętności zawodowych.
Zdolność do indywidualnej pracy przy komputerze. Tłumaczenia wiążą się z wielogodzinnym wykorzystaniem komputera i związanymi z tym negatywnymi konsekwencjami. Z pewnością nie jest to praca polegająca na częstych kontaktach z ludźmi.
Umiejętność analizy tekstu. Dokładne przeczytanie dokumentu przed rozpoczęciem tłumaczenia potrafi zaoszczędzić czas i poniesiony nakład pracy. Należy zwracać uwagę na strukturę i budowę zdań oraz przeznaczenie tekstu. Inne formy stosuje się w wypadku tłumaczenia dokumentów prawnych, inne przy przekładzie artykułów.
Umiejętność parafrazowania. Tłumaczenie wiąże się również z koniecznością przekształcania tekstów oraz nadawania im formy odpowiedniej do specyfiki określonego dokumentu, przy jednoczesnym zachowaniu przesłania tekstu.
|
